Πρόεδρος
Νικόλαος Καραμπετάκης Αναπληρωτής Καθηγητής
Τμήμα Μαθηματικών
Γραμματέας
Μαρία Εκκλησιαρά-Ζήση

Διεύθυνση: 

Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
Σχολή Θετικών Επιστημών
Τμήμα Μαθηματικών
Πανεπιστημιούπολη
54124 Θεσσαλονίκη 

Τ: 

+30 2310 997950

F: 

+30 2310 997952

E: 

Η πρώτη ανακοίνωση που αφορούσε την εισαγωγή φοιτητών στο Τμήμα Μα­θη­ματικών της Σχολής Φυσικών και Μαθηματικών Επιστημών Α.Π.Θ. (που απο­τε­λείτο από τα Τμήματα Δασολογίας, Φυσικής, Μαθηματικών και Γεω­πονίας) δημο­σιεύ­τηκε στην Εφημερίδα των Βαλκανίων τον Οκτώ­βριο 1928 (αριθμ. Φύλλου 3684). Ύστερα από σχετικές εισαγωγικές εξετάσεις, που έγιναν το Νοέμβριο του ίδιου έτους, εισήχθηκαν πέντε φοιτητές, σ’ ένα Τμήμα που είχε ως διδακτικό προσω­πι­κό τον καθηγητή Ν. Κρι­τικό (1894-1986) και τον επι­με­λη­τή Ι. Γρατσιάτο (1909-1968), επιφανή μέλη της ευρω­παϊ­κής μαθηματικής κοινότητας.
 
Στις αρχές της δεκαετίας του 1930, και μετά την επίλυση των αρχικών διοι­κη­τικών δυσκολιών, το Τμήμα ανα­συγ­κροτήθηκε. Η σύνθεση του διδακτικού προ­­σω­πικού άλλαξε ριζικά με την εκλογή των καθηγητών Θ. Βαρόπουλου (1894-1957) και Οθ. Πυλα­ρι­νού (1903-1990), του υφηγητή Φ. Βασιλείου (1894-1986), τη με­τα­κίνηση του Ι. Γρατσιάτου σε ανάλο­γη θέση αλλά και την αποχώρηση του Ν. Κρι­τι­κού, μετά την μετάταξή του στο Ε.Μ.Π. Οι ανωτέρω διαμορ­φώ­νοντας τον επι­στη­μολογικό χαρακτήρα του Τμήματος, δίνουν έμφαση στη Μαθη­μα­τική Ανάλυση (βα­θιά επηρεα­σμένη από τη γαλλική Σχολή), τη διανυσματική θεώ­ρηση της Θεωρη­τι­κής Μηχανικής και εν μέρει τη Διαφορική Γεωμετρία. Το 1934, ύστερα από σχετική πρό­ταση του Βαρόπουλου, έγινε ο χωρισμός της Σχολής “εις δύο Σχο­­λάς, την των Φυ­σικών και Μαθη­μα­τικών Επιστημών αφ’ ενός και την της Γεω­πο­νίας και Δα­σολο­γίας αφ’ ετέρου”. Τα πρώτα πτυχία δίνονται τον Απρίλιο 1933, ενώ ο αριθμός των φοι­τητών πολ­λα­πλα­σιά­ζεται συνεχώς.
 
Το Τμήμα, παρά την προσθήκη του Ι. Ξανθάκη (1904-1994) ως καθηγητή και του Ι. Αναστασιάδη (1912-1988) ως υφηγητή, ακολουθεί στα δύσκολα χρόνια της κατοχής τη γενικότερη ύφεση της χώρας, με τον κατάλογο των φοιτητών που εκτε­λέ­στη­καν ή σκοτώθηκαν στο αγώνα για μια ελεύθερη Ελλάδα να περιλαμβάνει και φοι­τη­τές του. Με την αποχώρηση των Γερμανών στα τέλη του Οκτωβρίου 1944, ο Πυ­λα­ρινός ως Πρύ­τα­νης του Ιδρύματος χειρίζεται άξια το δύσκολο έργο της ανα­συγ­κρό­τησής του. Οι φοιτητές αρχίζουν να επιστρέφουν και το Τμήμα διευρύνεται με την εκλογή των Μ. Μπρίκα (1896-1981) και Ι. Αναστασιάδη ως καθηγητών. Οι επι­στη­μονικές τάσεις της εποχής, παράλληλα με τα ενδιαφέροντα των διδασκόντων, προ­κα­λούν αναπροσανατολισμό του περιεχομένου σπουδών με επίκεντρο το Δια­φο­ρικό και Ολοκληρωτικό Λογισμό και τη διδασκαλία μαθημάτων για τις Πιθα­νό­τητες και τη Στατιστική.
 
Χρειάστηκαν περίπου είκοσι χρόνια για την επόμενη (επιστημολογικά) σημαν­τι­κή  μεταβολή στο Τμήμα. Συγκεκριμένα το 1969, όταν το διδακτικό προσωπικό είχε ανα­νε­ω­θεί ριζικά και διευρυνθεί αρκετά. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα όχι μόνο τη βελ­τί­ω­ση του επιστημονικού και διδακτικού καταμερισμού των δραστη­ριο­τή­των, αλλά κυρίως την ανανέωση του περιεχομένου σπου­δών. Ρι­ζο­σπαστικές για την εποχή θεω­ρή­θηκαν οι παρεμβάσεις των Ν. Οικο­νο­μίδη (Μιγα­δικές Συναρτήσεις), Κ. Λάκκη (Άλγεβρα), Ν. Στεφανίδη (Γεω­με­τρία), Γ. Γεωρ­­γα­νό­που­λου (Διαφορικές Εξι­σώσεις) και Ε.-Α. Ηλιόπουλου (Το­πο­λο­γία). Σημαντική ήταν την εποχή αυτή, μετά το θάνατο του Βαρόπουλου (1957) και την αποχώ­ρη­ση του Πυλαρινού (1966), η παρουσία στο Τμήμα του Ι. Αναστασιάδη, ο οποίος μάλιστα το ακαδημαϊκό έτος 1975-76 χρημάτισε πρύτανης του Α.Π.Θ.
 
Η δεκαετία του '70 κλείνει με μια προοπτική για την υπέρβαση της καθαρά θε­ω­ρητικής κατεύθυνσης του Τμήματος. Νέα πρόσωπα, από το χώρο των Εφαρμο­σμέ­νων Μαθηματικών, δίνουν μια διαφο­ρε­τική μορφή στο Τμήμα. Καθοριστικός υπήρξε ο ρόλος του καθηγητή Σ. Κουνιά, ο οποίος στη συνέχεια μετακινήθηκε στο Κα­πο­­δι­στριακό Πανεπιστήμιο. Η εφαρμογή του νό­μου πλαισίου 1268/1982 παράλληλα με τη διάθεση ανανέωσης του προγράμματος σπουδών, οδηγεί στην καθιέρωση (ακα­δη­μαϊ­κό έτος 1982-83) δύο άτυπων κατευ­θύν­σεων για τους φοιτητές: η μία των Καθα­ρών Μαθη­μα­τικών και η άλλη των Εφαρ­μο­σμένων. Σημαντικές τομές αποτελούν επί­σης η διοι­κη­τική αυτονόμηση του Τμή­μα­τος την ακαδημαϊκή χρο­νιά 1982-83, η οργά­νωση κατά την ακαδημαϊκή χρο­νιά 1983-84 των σπουδών με βάση εξαμηνιαίους κύκλους μαθη­μά­των - εξετά­σεων και η εφαρ­μογή από το επόμενο έτος του συστή­ματος των διδα­κτικών μονάδων για τη λήψη του πτυχίου.
 
Την ακαδημαϊκή χρονιά 2002-03, 74 χρόνια μετά την ίδρυσή του, το Τμήμα αναδιοργάνωσε εκ νέου το πρόγραμμα σπουδών. Στόχος είναι η δη­μιουρ­γία ενός καινούργιου εκπαιδευτικού προφίλ, το οποίο αφενός μεν διαμορ­φώνει μια νέα ισορροπία μεταξύ Καθαρών και Εφαρ­μο­σμένων Μαθη­μα­τικών, αφετέρου δε απο­τυπώνει τις νέες τάσεις στη μαθημα­τι­κή κοινωνία της έρευνας και της επαγ­γελ­μα­τικής αποκατάστασης.
 
Σήμερα, το Τμήμα Μαθηματικών του ΑΠΘ, με ενεργή παρουσία πάνω από 8 δεκαετίες, παρέχει ένα Πρόγραμμα Σπουδών το οποίο ανταποκρίνεται στην εξέλιξη της μαθηματικής επιστήμης και στην ανάγκη παροχής υψηλού επιπέδου γνώσης στους φοιτητές του Τμήματος. Tο πρόγραμμα αυτό υποστηρίζεται από έμπειρο διδακτικό, ερευνητικό και διοικητικό προσωπικό και έχει αποδέκτες φοιτητές με υψηλές επιδόσεις εισαγωγής και με δυνατότητες για εξ ίσου υψηλές επιδόσεις κατά τη διάρκεια των σπουδών τους. Στόχος του Τμήματος είναι να συμβάλλει στην ανάπτυξη και διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης και σε βάθος κριτικής μαθηματικής σκέψης στους φοιτητές, με γνώμονα τις αρχές της ανθρωπιστικής παιδείας, την ακαδημαϊκή ελευθερία, την κοινωνική προσφορά και την ενίσχυση του χαρακτήρα της δημόσιας δωρεάν παιδείας, προσιτής σε όλους.